Opracowanie ekofizjograficzne (opracowanie środowiskowe) jest dokumentem, którego konieczność sporządzenia wynika z art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Zgodnie z definicją wskazaną w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska, przez opracowanie ekofizjograficzne rozumie się dokumentację sporządzaną na potrzeby studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz planu zagospodarowania przestrzennego województwa, charakteryzującą poszczególne elementy przyrodnicze na obszarze objętym studium lub planem i ich wzajemne powiązania.

Opracowanie ekofizjograficzne jest dokumentem, którego celem jest ocena elementów środowiska na potrzeby planowania przestrzennego. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie opracowań ekofizjograficznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1298), opracowania takie sporządza się biorąc pod uwagę:

  1. dostosowanie funkcji, struktury i intensywności za­gospodarowania przestrzennego do uwarunkowań przyrodniczych;

  2. zapewnienie trwałości podstawowych procesów przyrodniczych na obszarze objętym planem zago­spodarowania przestrzennego;

  3. zapewnienie warunków odnawialności zasobów środowiska;

  4. eliminowanie lub ograniczanie zagrożeń i negatyw­nego oddziaływania na środowisko;

  5. ustalenie kierunków rekultywacji obszarów zdegra­dowanych, w przypadku ich istnienia w obszarze opracowania.